زید بن وَهْب جُهَنی (84 ه) یکی از اصحاب امام علی(ع) و از نخستین گردآورندگان خطب حضرت بود که اثری با عنوان «خطب امیرالمؤمنین علی المنابر فی الجُمَع و الأعیاد و غیرها» تألیف کرد. این کتاب که از کهن ترین مصادر نهج البلاغه نیز به شمار می‌رود، تا زمان شیخ طوسی (460 ه) وجود داشت و مورد استفاده نویسندگان اسلامی قرار می‌گرفت، لکن پس از قرن پنجم هجری همچون بسیاری از میراث مکتوب اسلامی دستخوش حوادث قرار گرفت و از بین رفت. از این‌رو، بازشناسی این اثر کهن که از نخستین مواریث حدیثی شیعه به حساب می‌آید، از موضوعات در خور توجهی است که این تحقیق عهده‌دار آن است. بررسی ابعاد شخصیتی زید بن وهب و نیز تحلیل کتابشناختی کتاب وی از موضوعاتی است که در این مقاله به بحث گذاشته شده است.
مردانی، مهدی. (1390). کتاب زید بن وهب جهنی، از کهن‌ترین مصادر نهج البلاغه. پژوهش های قرآن و حدیث، 44(1)، 87-105. https://doi.org/10.22059/jqst.2012.24954
MLA
مردانی، مهدی. "کتاب زید بن وهب جهنی، از کهن‌ترین مصادر نهج البلاغه", پژوهش های قرآن و حدیث, 44, 1, 1390, 87-105. doi: 10.22059/jqst.2012.24954
HARVARD
مردانی مهدی. (1390). 'کتاب زید بن وهب جهنی، از کهن‌ترین مصادر نهج البلاغه', پژوهش های قرآن و حدیث, 44(1), pp. 87-105. doi: 10.22059/jqst.2012.24954
CHICAGO
مهدی مردانی, "کتاب زید بن وهب جهنی، از کهن‌ترین مصادر نهج البلاغه," پژوهش های قرآن و حدیث, 44 1 (1390): 87-105, doi: 10.22059/jqst.2012.24954
VANCOUVER
مردانی مهدی. کتاب زید بن وهب جهنی، از کهن‌ترین مصادر نهج البلاغه. پژوهش های قرآن و حدیث. 1390;44(1):87-105. doi: 10.22059/jqst.2012.24954
