Quranic Sciences and Tradition

Quranic Sciences and Tradition

Critical Study of Orientalists’ Opinions on the Arabic Language of the Quran

Document Type : Research Paper

Authors
forough parsa 1
Zahra Nabaei 2
1 Associate Professor. Research School of Quranic Studies. Institute of Humanities and Cultural Studies, Tehran. Iran.
2 Masters degree in Quranic and Hadith Sciences, Islamic Azad University, North Tehran Branch, Tehran, Iran.
10.22059/jqst.2023.349371.670074
Abstract
The language of the Qur'an was criticized specially by orientalists. They had previously proposed the idea of adapting the Qur’an from the Testaments and other holy books. Regarding language, some western scientists believe that the Arabic language of the Qur’an also is not original. Alphonse Mingana (1881-1937) at the beginning of the 20th century considered the Qur’an to be merely an adaptation of the Holy Bible. He claimed the Syriac language played an important role in the foundations of Islam and the vocabulary and grammar of the Arabic language of the Qur'an originated from Syriac. Christoph Luxenberg also referred to the Aramaic language of the Qur’an in his book entitled “Siro-Aramaic Reading of the Qur’an,” published at the beginning of the 21st century. This paper analyses the works of Arab linguists concerning the history and the origin of the Arabic language. It also evaluates archaeological and epigraphic works in this regard. It concludes that the Arabic language existed before the advent of Islam in the Arabian Peninsula, and of course, the Holy Qur'an caused the advancement and evolution of this language.
Keywords
Holy Quran
Arabic Language
Orientalists
Mingana
Luxenberg

  1.  

    1. ابن خلدون، العبر تاریخ ابن خلدون، ترجمه عبدالصمد آیتی، مؤسسۀ مطالعات و تحقیقات فرهنگی، 1363.
    2. آذرنوش، آذرتاش، تاریخ زبان و فرهنگ عربی، تهران، انتشارات سمت، 1381.
    3. بابایی، علی اکبر؛ عزیزی‌کیا، غلامعلی؛ روحانی راد، مجتبی، روش‌شناسی تفسیر قرآن، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت)،1392.
    4. بروکلمان،کارل، تاریخ الادب العربی، نقله الی اعربی؛ الدکتور عبدالحیم النجار، الجز الاول، الطبعه الثالثه، قاهره، دارالمعارف، 1959.
    5. بلاشر، رژی، در آستانۀ قرآن، ترجمه محمد رامیار، قم، دفتر نشر اسلامی، 1359.
    6. بنت الشاطی، عایشه، اعجاز بیانی قرآن؛ به ضمیمۀ شرح مسائل ابن ازرق. ترجمه: صابری، حسین. تهران، انتشارات علمی و فرهنگی، 1391.
    7. پارسا، فروغ، «خاورشناسان و رویکردهای نوین در جمع قرآن»، تحقیقات علوم قرآن و حدیث، دورۀ 1، شمارۀ 1، شمارۀ پیاپی 1، 1383.
    8. ----------، خاورشناسان و جمع و تدوین قرآن کریم، چاپ دوم، تهران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، 1399.
    9. حتی، فیلیپ ک.، تاریخ عرب، ترجمه ابوالقاسم پاینده، تبریز، کتاب­فروشی حاج محمد باقر کتابچی حقیقت، 1344.
    10. الجرّ، خلیل، لاروس المعجم العربی الحدیث، بولیسه، 1972 م.
    11. جوادی آملی، عبدالله، تفسیر تسنیم، چاپ سوم، قم، نشر اسراء، 1381.
    12. دوبلوا، فرانسوا، «نقدی بر کتاب قرائت آرامی-سریانی قرآن»، زبان قرآن، تفسیر قرآن (مجموعه مقالات قرآن­پژوهی غربیان)، کریمی نیا، مرتضی، تهران، نشر هرمس، 1391.
    13. الزیات، احمد حسن، تاریخ الادب العربی، بیروت، دارالمعرفه، 2006 م.
    14. شوقی ضیف، تاریخ الادب العربی العصر الجاهلی، مصر، دارالمعارف، بی­تا.
    15. شیمل، آنه‌ماری، محمدرسول‌خدا، ترجمۀ حسن لاهوتی، تهران، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، 1385.
    16. الفاخوری، حنا، تاریخ الادب العربی، بیروت، المکتبه البولیسه،1987.
    17. فروخ، عمر، تاریخ الادب العربی، الطبعه الخامسه، بیروت، دارالعلم للملایین، 1984.
    18. کریمی نیا، مرتضی، «مسئلۀ تأثیر زبان­های آرامی و سریانی در زبان قرآن»، زبان قرآن، تفسیر قرآن (مجموعه مقالات قرآن­پژوهی غربیان)، کریمی­نیا، مرتضی، تهران، نشر هرمس، 1391.
    19. نجفی، ابوالحسن، مبانی زبان‌شناسی و کاربرد آن در زبان فارسی، تهران، نیلوفر، 1385.
    20. نکونام، جعفر، «عرفی بودن زبان قرآن»، مطالعات تاریخی قرآن و حدیث، پاییز 1378، شمارۀ 20 .
    21. وات، مونتگمری، تأثیر اسلام براروپای قرون وسطی، ترجمۀ حسین عبدالمحمدی، قم، مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی، 1378.
    22. هادوی تهرانی، مهدی، مبانی کلامی اجتهاد در برداشت از قرآن کریم، چاپ اول، قم، مؤسسۀ فرهنگی خانۀ خرد،1377.
    23. هیلند، ربرت، تاریخ العرب فی جزیره العرب، ترجمه عدنان حسن، بیروت، شرکه قدمی للنشر والتوزیع، 2010م.
    24. Bobzin, Hartmot “Pre 1800 preoccupations”. in E.Q. vol. 4, Leiden: Brill،
    25. F. Healey & G. R. Smith, "Jaussen-Savignac 17 - The Earliest Dated Arabic Document (A.D. 267)", Atlal (The Journal Of Saudi Arabian Archaeology), 1989, Volume 12, pp. 77-84 .
    26. Hamidullah, "Some Arabic Inscriptions Of Medinah Of The Early Years Of Hijrah", Islamic Culture, 1939, Volume XIII, pp. 427-439.
    27. Hoyland, Robert G., (EPIGRAPHY AND THE LINGUISTIC BACKGROUND TO THE QUR’AN) , THE QUR’AN IN ITS HISTORICAL CONTEXT, Gabriel Said Reynolds, Routledge, 2008.
    28. C. Die Syro–Aramaisch Lesart des Koran: Ein Beirag zur Entschlusselung der Koransprache, Berlin: Das Arabische Book, 2000.
    29. Mingana, Alphonse ,"the transmission of the Quran", Journal of the Manchester Egyptian and Oriental Society,1916,pp.25-47.
    30. Mingana, Alphonse , "Syriac Influences On The Style Of The Kur'an", Bulletin Of The John Rylands Library Manchester, 1927.
    31. Nöldeke, Theodor, Neue Beitrage Zur Semitischen Sprachwissenschaft, strassburg: Karl J. Trubner, 1910.
    32. https://www.islamic-awareness.org/quran/text/mss/vowel.html saifollah, From Alphonse Mingana To Christoph Luxenberg: Arabic Script & The Alleged Syriac Origins Of The Qur'an.
Quranic Sciences and Tradition
Volume 56, Issue 1
September 2023
Pages 71-89