Holy Quran.
Holy Quran (n.d.). Tarjama (Khulāṣat al-tafāsīr) (M. Ilāhī Qumshaʾī, Trans.). Iqbāl. (in Persian)
Holy Bible. Anjuman-i Pakhsh-i Kutub-i Muqaddas dar Miyān-i Milal. (in Persian)
Nahj al-Balāghah (2007). Ed. S. Ṣāliḥ. Islāmī. (in Arabic)
Aʿwānī, Gholamreza (2021). Ḥikmat-i ilāhī ḥalqa-yi mafqūda-yi pīshraft-i gharbī. Guftimān-i Pīshraft (Socio-Cultural Quarterly), 2(5), 2-10. (in Persian)
Aegerter, E. (1947). Les grandes religions. Presses Universitaires de France.
Allen, R. H. (1963). Star names, their lore and meaning. Dover Publications.
Augustin, S. (1855). La Cité de Dieu (Trad. nouvelle avec une introduction et des notes par M. Émile Saisset). Charpentier.
Bardet, G. (1961). L’urbanisme. Presses Universitaires de France.
Ben-Sasson, H. H. (1976). The middle ages. In A history of the Jewish people. Harvard University Press.
Behzādī, Roghayeh (2003). Qawm-hā-yi kuhan dar Qafqāz, Māwarā-yi Qafqāz, Bayn al-Nahrayn wa Hilāl-i Ḥāṣilkhīz. Nay. (in Persian)
Bernal, J. D. (1993). Fīzīk dar tārīkh (A. Maʿṣūmī, Trans.). Farhangān. (in Persian)
Bolin, T. M. (2003). The making of the Holy City, on the foundations of Jerusalem in the Hebrew Bible. In T. L. Thompson (Ed.), Jerusalem in ancient history and tradition. Continuum.
Comblin, J. (1968). Théologie de la ville. Éditions universitaires.
Cottez, H. (1986). Dictionnaire des structures du vocabulaire savant. Robert.
Dubois, J., Mitterand, H., & Dauzat, A. (2006). Grand dictionnaire étymologique et historique du français. Larousse.
Fayḍ-i Kāshānī, Muḥammad b. Shāh Murtaḍā (1986). al-Wāfī. Kitābkhāna-yi Imām Amīr al-Muʾminīn (ʿa). (in Arabic)
Gaffiot, F. (2000). Le Grand Gaffiot: Dictionnaire latin-français. Hachette.
Garaudy, R. (2013). Sargudhasht-i qarn-i bīstum, waṣiyyat-nāma-yi falsafī-yi Roger Garaudy (A. Vusūqī, Trans.). Surūsh. (in Persian)
Geertz, C. (2019). Tafsīr-i farhang-hā (M. Thulāthī, Trans.). Thālith. (in Persian)
Gibbon, E. (1973). Inḥiṭāṭ wa suqūṭ-i Imparātūrī-yi Rūm (Abr. D. M. Low; F. Shādmān, Trans.). Bungāh-i Tarjuma wa Nashr-i Kitāb. (in Persian)
Ḥammādah, Muḥammad Māhir (1986). Wathāʾiq al-ḥurūb al-Ṣalībiyyah wa-al-ghazw al-Maghūlī lil-ʿālam al-Islāmī. Muʾassasat al-Risālah. (in Arabic)
Hamīdī, Seyed Jafar (2012). Tārīkh-i Ūrshalīm (Bayt al-Maqdis). Amīrkabīr. (in Persian)
Hasting, J. (1994). Dictionary of the Bible. Baker Books.
Hawks, J. (1998). Qāmūs-i Kitāb-i Muqaddas. Asāṭīr. (in Persian)
Hitti, P. K. (1943). History of the Arabs. Macmillan.
Hobson, J. M. (2004). The eastern origins of western civilization. Cambridge University Press.
Horovitz, J. (1925). Jewish proper names in the Quran. [s.n.].
Ibn al-Athīr, ʿAlī b. Muḥammad (1987). al-Kāmil fī al-tārīkh. Ed. M. Y. Daqqāq. Dār al-Kutub al-ʿIlmiyyah. (in Arabic)
Jeffery, A. (1993). Wāzhagān-i dakhīl dar Qurʾān-i Majīd (F. Badrahʾī, Trans.). Tūs. (in Persian)
Khwush-Manish, Abolfazl (2013a). Az Shahr-i Khudā tā Umm al-Qurā. Pazhūhish-nāma-yi Tārīkh-i Tamaddun-i Islāmī, 46(1), 1-19. (in Persian)
Khwush-Manish, Abolfazl (2013b). Dū pīshwā-yi milal, Ḥadrat-i Ibrāhīm wa Ḥadrat-i Riḍā (ʿa). Bunyād-i Farhangī-yi Bayn al-Milalī-yi Imām Riḍā (ʿa). (in Persian)
Khwush-Manish, Abolfazl (2014). Umm al-Qurā, pāygāh-i jahānī-yi ummat-i wasaṭ. Pazhūhish-hā-yi Qurʾān wa Ḥadīth, 47(1), 53-72. (in Persian)
Khwush-Manish, Abolfazl (2019). Zabān-i Qurʾān, māhiyyat, huwiyyat, jāygāh wa āmūzish-i ān. Pazhūhishgāh-i Ḥawza wa Dānishgāh. (in Persian)
Khwush-Manish, Abolfazl (2020). Tanāsub-i sūrah-hā. Markaz-i Ṭabʿ wa Nashr-i Qurʾān-i Karīm. (in Persian)
Khwush-Manish, Abolfazl (2021). Mawḍūʿ-i bāzgasht wa sakīna-yi insān dar ḥayāt-i rūḥī-yi ū; justārī dar Kitāb-i Muqaddas wa Qurʾān bā taʾkīd bar sih markaziyyat-i dīnī. Journal of Religions and Mysticism, 54(2), 325-349. (in Persian)
Khwush-Manish, Abolfazl (2024). Takāmul-i awṣāf wa aʿmāl-i payāmbarān-i pīshīn dar shakhṣiyyat-i Ḥadrat-i Khātam (ṣ). Journal of Quran and Hadith Studies, 57(1), 181-197. (in Persian)
Khwush-Manish, Abolfazl (2025). Bāz-khwānī-yi mafhūm-i tasbīḥ (wa taqārun-i ḥamd bā ān) dar Qurʾān-i Karīm. Journal of Quran and Hadith Studies, 58(1), 67-86. (in Persian)
King, L. W. (2000). Tārīkh-i Bābil az taʾsīs-i salṭanat tā ghalaba-yi Īrāniyān (R. Behzādī, Trans.). ʿIlmī wa Farhangī. (in Persian)
Koehler, L., & Baumgartner, W. (1999). The Hebrew and Aramaic lexicon of the Old Testament (Vol. 4). Brill.
Kulaynī, Muḥammad b. Yaʿqūb (1986). al-Kāfī. Ed. ʿA. Ghaffārī. Dār al-Kutub al-Islāmiyyah. (in Arabic)
La Bible (1970). Traduction et annotation d’Émile Osty et Joseph Trinquet. Rencontre.
Léon-Dufour, X. et al. (1974). Vocabulaire de théologie biblique. Les éditions du Cerf.
Lisānī Fishārakī, Mohammad Ali, & Murādī Zanjānī, Hossein (2013). Dar-āmadī bar muṭālaʿāt-i Qurʾānī dar sīra-yi Nabawī. Naṣāyiḥ. (in Persian)
Luxenberg, C. (2000). The Syro-Aramaic reading of the Quran. Hans Schiler Publishers.
Majtahidī, Karim (1996). Falsafa dar qurūn-i wusṭā. Amīrkabīr. (in Persian)
Malamut, A. (1976). Origins and the formative period. In A history of the Jewish people. Harvard University Press.
Malherbe, M. (1993). Zabān-hā-yi mardum-i jahān (ʿI. Mullānaẓar, Trans.). Shirkat-i Intishārāt-i ʿIlmī wa Farhangī. (in Persian)
al-Mallūḥī, Maẓhar, al-Mallūḥī, Amal, Lamʿī, Ikrām, & al-ʿArabī, Nūr (2004). Qirāʾah ṣūfiyyah fī Injīl Yūḥannā. Introd. R. al-Sayyid & M. Y. Sharaf. Dār al-Jīl. (in Arabic)
Muʿīn, Mohammad (2000). Farhang-i Fārsī. Amīrkabīr. (in Persian)
Norma, P. (2001). Petit dictionnaire de la Bible. Maxi-Poches.
Olmstead, A. T. (1984). Tārīkh-i Shāhanshāhī-yi Hakhāmanishī (M. Muqaddam, Trans.). Amīrkabīr. (in Persian)
Petrie, W. M. F. (1923). Egypt and Israel. Society for Promoting Christian Knowledge.
Phillipson, R. (1990). Linguistic imperialism, a conspiracy or a conspiracy of silence. Oxford University Press.
Picoche, J. (1971). Nouveau dictionnaire étymologique de la langue française. Hachette-Tchou.
Qummī, Muḥammad b. Ibrāhīm (1984). Tafsīr al-Qummī. Ed. Ṭ. Jazāʾirī. Dār al-Kitāb. (in Arabic)
Robert, P. (1981). Le Robert: Dictionnaire alphabétique et analogique de la langue française. Société du Nouveau Littré Le Robert.
Rutten, M. (1969). ʿUlūm al-Bābiliyyīn (Y. Ḥabbī, Trans.). al-Dār al-ʿArabiyyah lil-Mawsūʿāt. (in Arabic)
Ṣādeqī Tehrānī, Mohammad (1987). al-Furqān fī tafsīr al-Qurʾān bi-al-Qurʾān wa-al-sunnah. Farhang-i Islāmī. (in Arabic)
Ṣadūq, Muḥammad b. ʿAlī (2001). ʿIlal al-sharāyiʿ. Res. M. J. Dhihnī Tihrānī. Muʾminīn. (in Arabic)
Ṣāliḥ, Ali-Pasha (1969). Sargudhasht-i qānūn, mabāḥithī az تārīkh-i ḥuqūq – dūr-namāyī az rūzgārān-i pīshīn tā imrūz. Dānishgāh-i Tihrān. (in Persian)
Surūsh-Surūshiyān, Jamshid (1991). Farhang-i Bihdīnān. Introd. I. Pūrdāwūd; Ed. M. Sutūda. Dānishgāh-i Tihrān. (in Persian)
Ṭabāṭabāʾī, Mohammad Hossein (1996). al-Mīzān fī tafsīr al-Qurʾān. Islāmī. (in Arabic)
Ṭabarī, Muḥammad b. Jarīr (1966). Tārīkh al-Ṭabarī. Res. M. A. Ibrāhīm. Dār al-Maʿārif. (in Arabic)
Ṭāliqānī, Seyed Mahmood (1981). Partawī az Qurʾān. Shirkat-i Sahāmī-yi Intishār. (in Persian)
Ṭāliqānī, Seyed Mahmood (1982). Ḥajj (bi-sū-yi Khudā mī-ravīm bā ḥajj). Mashʿar. (in Persian)
Taqīzādah, Seyed Hassan (1978). Maqālāt-i Taqīzādah, jild-i dahum: Gāh-shumārī dar Īrān-i qadīm. Under the supervision of I. Afshār. Offset. (in Persian)
The New Encyclopædia Britannica (1985). (15th ed.). Encyclopædia Britannica, Inc.
Tillich, P. (2002). Ilāhiyyāt-i sistimātīk (H. Nawrūzī, Trans.). Ḥikmat. (in Persian)
Ṭūsī, Muḥammad b. al-Ḥasan (1986). Tahdhīb al-aḥkām. Ed. M. Kharsān. Dār al-Kutub al-Islāmiyyah. (in Arabic)
Wolfensohn, I. (n.d.). Tārīkh al-lughāt al-Sāmiyyah. Dār al-Qalam. (in Arabic)
ʿĀmilī, Sayyid Jaʿfar Murtaḍā (n.d.). al-Ṣaḥīḥ min sīrat al-Nabī al-aʿẓam (ṣ). Dār al-Ḥadīth. (in Arabic)
Zevit, Z. (2001). The religions of ancient Israel: A synthesis of parallactic approaches. Continuum.