The Impurity or Purity of Wine in Qurʾānic Verses and Narrations A Ḥadīth-Based Juristic Analysis

Document Type : Research Paper

Author

Associate Professor, Department of Qur’an and Hadith Sciences, University of Qom, Iran.

10.22059/jqst.2026.411185.670603

Abstract

The question of the impurity (najāsah) or purity (ṭahārah) of wine (khamr) constitutes a disputed issue in Islamic jurisprudence, with significant practical implications for acts of worship. Despite the predominance of the view affirming the impurity of khamr among Imāmī jurists, the extent to which Qurʾānic verses and narrations substantiate this ruling remains subject to debate. This study adopts a descriptive–analytical method and a fiqh al-ḥadīth approach to reexamine the relevant Qurʾānic verses and narrations, assessing them in terms of both sanad (chain of transmitters) and meaning reliability. The Qurʾānic analysis reveals that the term “rijs” is used in multiple senses within the Qurʾān, and its application to technical impurity in the verse concerning khamr cannot be definitively established without clear contextual evidence—particularly given its association with matters not considered impure by jurists. On the level of narrations, the study finds that many of the reports cited in support of the impurity of khamr suffer from weakness (ḍaʿf) or contradiction (iḍṭirāb) in their chains of transmission, or, in terms of meaning, indicate only the impediment of prayer rather than intrinsic impurity. Conversely, numerous narrations with sound or reliable chains explicitly or strongly indicate the purity of khamr and its permission to the validity of prayer. The overall findings suggest that, from the standpoint of transmitted evidences and the principles of fiqh al-ḥadīth, establishing the impurity of khamr faces serious challenges, while the view affirming its purity appears to possess stronger support within a textual-analytical framework.

Keywords

Main Subjects

References

قرآن مجید (1376). ترجمه محمد مهدی فولادوند. تهران: دفتر مطالعات تاریخ و معارف اسلامی.
ابن اثیر، مبارک بن محمد (1979). النهایة فی غریب الحدیث و الأثر. بیروت: المکتبة العلمیّة.
ابن فارس، أحمد القزوینی (1399). معجم مقاییس اللّغة. قم:‌دار الفکر.
ابن عاشور، محمد طاهر (1420). التحریر و التنویر. چاپ اول. بیروت: مؤسسه التاریخ العربی.
ابن عربی، محمّد بن عبد الله (1408). أحکام القرآن. چاپ اول. بیروت:‌دار الجیل.
ابن غضائری، احمد بن حسین (1422). الرجال. چاپ اول. قم: مؤسسه‌دار الحدیث.
ابن کثیر، اسماعیل بن عمر (1419). تفسیر القرآن العظیم (ابن کثیر). چاپ اول. بیروت: دارالکتب العلمیّه.
برقی، احمد بن محمد بن خالد (1419). رجال البرقی-الطبقات. چاپ اول. تهران: نشر القیّوم.
بغوی، حسین بن مسعود (1420). تفسیر البغوی. چاپ اول. بیروت:‌دار احیاء التراث العربی.
جصّاص، احمد بن علی (1405). أحکام القرآن (الجصاص). چاپ اول. بیروت:‌دار إحیاء التراث العربی.
حمیری، عبد الله بن جعفر (1413). قرب الإسناد. چاپ اول. قم: مؤسسة آل البیت علیهم السّلام لإحیاء التراث.
حلّی، علامه حسن بن یوسف (1413). قواعد الاحکام. چاپ اول. قم: جماعة المدرسین فی الحوزة العلمیة.
خوئی، سید ابوالقاسم (1410). معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواة. چاپ چهارم. قم: مرکز نشر آثار الشیعه.
زبیدی، مرتضی (1414). تاج العروس من جواهر القاموس. چاپ اول. بیروت: دارالفکر.
زجّاج، ابراهیم بن سری (1408). معانی القرآن و إعرابه. بیروت: عالم الکتب.
صدوق، محمد بن علی بن بابویه (1385). علل الشّرائع. چاپ اول. قم: داوری.
ــــــــــ (1413). من لا یحضره الفقیه. چاپ دوم. قم: جماعة المدرسین فی الحوزة العلمیة.
طبرسی، فضل بن حسن (1415). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. چاپ اول. بیروت: مؤسسه الاعلمی للمطبوعات.
طبری، محمد بن جریر (1412). جامع البیان فی تفسیر القرآن. چاپ اول. بیروت:‌دار المعرفة.
طوسی، محمد بن حسن (1363). الاستبصار فیما اختلف من الاخبار. چاپ چهارم. تهران: دارالکتب الاسلامیه.
ــــــــــ (1365). تهذیب ‏الأحکام. تهران:‌دار الکتب الإسلامیة.
ــــــــــ (1387). المبسوط فی فقه الامامیه. چاپ سوم. تهران: المکتبة المرتضویة لإحیاء الآثار الجعفریة.
عریضی، علی بن جعفر (1368). مسائل علی بن جعفر و مستدرکاتها. چاپ اول. قم: مؤسسة آل البیت علیهم‌السّلام لإحیاء التراث.
فراهیدی، خلیل بن احمد (1409). کتاب العین. چاپ دوم. قم: مؤسسة‌دار الهجرة.
فرّاء، یحیی بن زیاد (1980). معانی القرآن. چاپ دوم. قاهره: الهیئة المصریة العامة للکتاب.
فیروزآبادی، محمد بن یعقوب (2005). القاموس المحیط. چاپ هشتم. بیروت: مؤسسة الطباعة و النشر و التوزیع.
قرطبی، محمد بن احمد (1384). الجامع لاحکام القرآن؛ تفسیر قرطبی. چاپ دوم. قاهره: دارالکتب المصریه.
کشّی، محمد بن عمر (1363). اختیار معرفة الرجال. چاپ اول. قم: مؤسسة آل البیت علیهم السّلام لإحیاء التراث.
کلینی، محمد بن یعقوب (1407). الکافی. چاپ چهارم. تهران:‌دار الکتب الإسلامیّة.
مجلسی، محمد باقر (1404). مرأة العقول فی شرح اخبار آل الرسول. چاپ دوم. تهران:‌دار الکتب الاسلامیّة.
مجلسی، محمد تقی (1406). روضة المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه. چاپ دوم. قم: کوشانپور
مصطفوی، حسن (1385). التّحقیق فی کلمات القرآن. چاپ اول. تهران: مرکز نشر آثار العلّامة المصطفوی.
مقاتل بن سلیمان (2003). تفسیر مقاتل بن سلیمان. چاپ اول. بیروت:‌دار الکتب العلمیه.
نجفی، محمّد حسن (1362). جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام. چاپ هفتم. بیروت:‌دار إحیاء التّراث العربی.
یزدی، سید محمد کاظم (1417). العروة الوثقی. چاپ اول. قم: مؤسسة النّشر الإسلامی.
Quranic Sciences and Tradition
Volume 58, Issue 2
(Autumn & Winter 2025 / 2026)
March 2026
Pages 473-498

Files

Share

How to cite

Statistics