موسسه انتشارات دانشگاه تهرانپژوهش های قرآن و حدیث2008_943047220140923Initial Pagesصفحات آغازین1125443510.22059/jqst.2014.54435FAJournal Article20150804https://jqst.ut.ac.ir/article_54435_fffb6ff5162018d7bbf895487089553a.pdfموسسه انتشارات دانشگاه تهرانپژوهش های قرآن و حدیث2008_943047220140923Meccan verses of Scripture, the rule among some contemporary commentators felt thatنقد دیدگاه مفسران معاصر دربارۀ تعامل پیامبر با اهل کتاب در مکه1752015427510.22059/jqst.2014.54275FAامیراحمدنژاداستادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه اصفهانزهراکلباسی اشتریکارشناس ارشد گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه اصفهانJournal Article20141125the Prophet of Mecca had to do with Scripture and the verses imply association or civic or have an audience beyond the book. Research on the views of commentator's earliest origins of this belief is shown and reflect on research-based science learning Orientalist and charge of the Book of the Prophet in Mecca, stout field of contemporary interpretations reveal the default. But this view is not accepted by all commentators; Because of the great variety of verses, the Scripture tells Mecca and traditions of the Prophet's revelation that the Jews met implies, is undeniable. In addition to the variety of historical reports that the presence of Jews and Christians in the passenger side of the story of the Sacred House of Allah, His interaction with Scripture in the pre-migration verify. طبق قاعدهای نانوشته برخی مفسران معاصر بر این باورند که پیامبر<sup>(ص)</sup> در دوران مکه ارتباطی با اهل کتاب نداشته است و بنابر این، آیات دال بر این ارتباط یا مدنیاندـ اگرچه در سورههای مکی واقع شدهاندـ یا مخاطبی غیر از اهل کتاب داشتهاند. تتبع در آرای مفسران متقدم، ریشههای این باور را نشان داده است و تأمل در تحقیقات مستشرقان و دیدگاه آنان مبنی بر علمآموزی پیامبر<sup>(ص)</sup> از اهل کتاب در محیط مکه، زمینههای پذیرش این پیشفرض را در تفاسیر معاصر آشکار میکند. اما این دیدگاه مورد پذیرش همۀ مفسران نیست. وجود آیات متعدد مکی که از فعالیت مجدّانۀ اهل کتاب در مکه خبر میدهد، روایات شأن نزول که بر ملاقات یهودیان با پیامبر<sup>(ص)</sup> دلالت دارد و گزارشهای متنوع و معتبر تاریخی از حضور یهودیان و مسیحیان مقیم و مسافر در کنار خانۀ خدا، مؤید تعامل پیامبر<sup>(ص)</sup> با اهل کتاب در مکه است.https://jqst.ut.ac.ir/article_54275_6589c430b57a833854e29029f6e0b9e1.pdfموسسه انتشارات دانشگاه تهرانپژوهش های قرآن و حدیث2008_943047220140923An Inquiry into the Dating of Surah Ra’d (Makki or Madani)کاوشی در مکی یا مدنی بودن سورۀ رعد2032195427710.22059/jqst.2014.54277FAابراهیماقبالاستادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهرانعمادصادقیدانشجوی کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهرانJournal Article20140329Abstract
Determining whether a surah is Makki or Madani is an effective way to understand the surah and to choose the most desirable interpretative traditions. There are many surahs considered Makki and a few ones considered Madani. On the other hand, there is another group of surahs which their dating can be disputable. Surah al-Ra’d should be put in this group. By analyzing the traditions related to revelation order, Makki and Madani, interpreters’ opinions about the place of the revelation and also the traditions related to the causes of revelation, one may understand that Ra’d is a Makki one. Furthermore, considering the criteria of Makki and Madani surahs and analyzing the structures and contents of the surah could accentuate that it is Makki. Having been Makki, the surah Ra’d would be more compatible with the virtue mentioned in the surah which says it has been revealed about Ali Ibn Abi-Talib.تعیین مکی یا مدنی بودن و زمان نزول هر سورۀ قرآن، در شناخت بهتر و دقیقتر آن و برگزیدن و برتری دادن روایات و اقوال تفسیری، تأثیری بسزا دارد. در این زمینه، شمار زیادی از سورههای قرآن، بدون اختلاف نظر، مکی و شمار کمتری مدنی هستند و در اندک سورههایی اختلاف وجود دارد؛ سورۀ رعد در زمرۀ دستۀ سوم است. با گردآوری و بررسی روایات و اقوال ترتیب نزول و مکی و مدنی بودن سورهها، اقوال مفسران در مکان نزول سوره و روایات سبب نزول در بخشهای سوره، بیشتر مکی بودن آن به دست میآید. همچنین بررسی ضوابط سورههای مکی و مدنی و تحلیل ساختارها و موضوعات این سوره، تأکیدی است بر مکی بودن آن و با آیات پایانی این سوره در شأن حضرت علیبنابیطالب<sup>(ع)</sup> سازگارتر است.https://jqst.ut.ac.ir/article_54277_ec6209ed58c55f209d08ae0a9d9ffe16.pdfموسسه انتشارات دانشگاه تهرانپژوهش های قرآن و حدیث2008_943047220140923The meaning and Identification of the narrative “Iqra Kama Iaqra al-Nas”دلالت و مصداق روایت «اقرأ کما یقرء النّاس»2212455427910.22059/jqst.2014.54279FAالههشاه پسنداستادیار گروه علوم قرآن دانشگاه علوم و معارف قرآن کریمJournal Article20141007The narratives permitting common reading of Quran, despite differences in the readings of Imams and those of common ones, allow people to read as common reading. Some persons regard seven readings as the proof of their permissibility. Others, based on periods, have considered them as permissible only in the Imams era. And some jurists have regarded only <em>Hafs</em>’ narrative as the proof of these traditions.
This research, based on seven readings’ currency in the past and some terms such as “peoples’ reading” and “common reading” in regard to Quranic and historical texts, has tried to demonstrate the currency of each reading in the given period can be considered as its’ permissibility. Thus, in the contemporary period in the eastern Islamic world only the Asems’ narrative by Hafs ones is in currency. In these lands, Hafs’ reading is the only proof in regard to the permissibility of peoples’ reading.روایات مجوز قرائت مردم، علیرغم تأیید اختلاف اجمالی قرائت اهلبیت<sup>(ع)</sup> با قرائتهای رایج، پرسشگر را به قرائتی همانند مردم مأمور میکنند. برخی، وجود قرائتهای هفتگانه را مصداق تجویز این روایات خواندهاند اما بعضی با نظر به زمان صدور، آنها را ناظر به قرائتهای رایج در عصر ائمه<sup>(ع)</sup> شمردهاند. بعضی نیز روایت حفص را تنها مصداق آن میدانند. این پژوهش، با توجه به قرائنی که برای شهرت دیگر قرائتهای هفتگانه در ادوار گذشته وجود دارد و نیز کاربرد اصطلاحاتی مانند «قراءة الناس» و «قراءة العامة» در متون قرآنی و تاریخی، بر آن است که اثبات شهرت هر یک از قرائتها بین عموم مردم هر زمان، میتواند مصداقی برای تجویز موجود در این روایات باشد. به این ترتیب در عصر حاضر که فقط قرائت عاصم به روایت حفص در مشرق اسلامی شهرت دارد، این قرائت به مقتضای دلالت این روایات، تنها مصداق «قرائت مردم» است.https://jqst.ut.ac.ir/article_54279_4ba3a3a18784de480bf0e8c8177ee96a.pdfموسسه انتشارات دانشگاه تهرانپژوهش های قرآن و حدیث2008_943047220140923Hapax legomenon in the Qur’an:
An Analysis of the words that occurs only once within the Textتکامد در قرآن، تحلیلی بر واژهها و ترکیبات تککاربرد در قرآن کریم2472845428010.22059/jqst.2014.54280FAمرتضیکریمی نیامربی گروه قرآن و حدیث دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهرانJournal Article20140405Hapax legomenon (pl. hapax legomena; sometimes abbreviated to hapax, pl. hapaxes), is a word that occurs only once within a context, either in the written record of an entire language, in the works of an author, or in a single text. The related terms, <em>dis legomenon</em>, <em>tris legomenon</em>, and <em>tetrakis legomenon</em> respectively refer to double, triple, or quadruple occurrences, but are far less commonly used. So Qur’anic hapax is said to a word that occurs only once in the text of the Qur’an, such as <em>ṣamad</em>, <em>iram</em>, <em>tasn</em><em>īm</em>, <em>zanjab</em><em>īl</em>, <em>yaq</em><em>ṭīn</em> and so on. The present article is an attempt to find out a complete list of the hapax legomena in the text of the Qur’an as well as analyzing the most important issues around them. The list mentioned above can be practically used for all future studies about the text and language of the Holy Qur’an واژۀ تکامَد (<em>hapax legomenon</em>و در عربی: اللفظ الفرید/ الفرائد) به کلمهای اطلاق میشود که تنها یک بار در سراسر یک متن بهکار رفته باشد. بنابراین به واژهای که تنها یک بار در متن قرآن کریم بهکار رفته باشد و هیچ مشتق یا همخانوادهای از آن، در متن قرآن نباشد، «تکامَد قرآنی» میگوییم. مثالهایی از تکامَد قرآنی عبارتند از: صَمَد، اِرم، زنجبیل، یقطین، و تسنیم. بر این اساس، واژهای چون «تنّور» را به سبب ذکر دوبارهاش در قرآن (هود:40؛ مومنون: 27) نمیتوان تکامَد دانست. چنین کلمهای اصطلاحاً <em>dis legomenon</em> نامیده میشود.[1] مقالۀ حاضر میکوشد علاوه بر طرح و بررسی کلی مسائل پیرامون تکامَدهای قرآنی، فهرستی کامل از این الفاظ ارائه دهد تا بر مبنای آن، بتوان تصویر روشنی از تعداد، پراکندگی، دامنه، و دایرههای معنایی تکامَدها در قرآن به دست آورد. این فهرست میتواند به صورت کلی یا جزیی موضوع بررسی دیگر محققان علاقمند به واژهشناسی قرآنی شود.
<br clear="all" />
[1]. به همین سان، به واژهای با سه کاربرد در یک متن، tris legomenon گفته میشود.https://jqst.ut.ac.ir/article_54280_df749f723e369dbad8694821fefd4842.pdfموسسه انتشارات دانشگاه تهرانپژوهش های قرآن و حدیث2008_943047220140923The Impact of Wittgenstein's Epistemological Foundations on Izutsu in the Semantic Analysis of Ethico-Religious Concepts in the Qur'anتأثیر مبانی معرفتشناختی ویتگنشتاین بر ایزوتسو در تحلیل معنایی مفاهیم اخلاقی- دینی قرآن2853005428110.22059/jqst.2014.54281FAمحمد حسینلطفیاستادیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه پیام نورJournal Article20141011Izutsu, affected byWittgenstein's epistemological foundations, made an effort to deal with language of the Qur'an through semantics and to dothe semantic analysis of ethico-religiousconcepts on the basis of Qur'anic weltanschauung. As regards meaning, the difference of words is due to their use variety in the semantic field. Although a word has one basic and primary meaning, once introduced into a particular system like Qur'anic weltanschauung, acquires a lot of new semantic elements. According to Izutsu's semantical method, each word in a certain context, say, the Qur'an, acquires its meaning with presenting all features of that word and its derivatives and finally semantic model. Surely, all beliefs, presuppositions and fore-knowledge of every person effect on the semantic model that they present. Elucidating Izutsu's semantical method in the analysis of ethico-religiousconcepts in the Qur'an, the present article emphasizes the epistemological foundations that he is affected byWittgenstein, including "seeing as", "context principle" and "use theory of meaning".ایزوتسو متأثر از مبانی معرفتشناختی ویتگنشتاین، بر آن شد تا با استفاده از معناشناسی به زبان قرآن و تحلیل معنایی مفاهیم اخلاقی- دینی بر اساس جهانبینی قرآن بپردازد. از نظر او، تفاوت معنایی واژگان، به سبب گوناگونی کاربرد آنها در حوزۀ معنایی است. اگرچه یک واژه از معنای اساسی و اولیۀ واحدی برخوردار است، با ورود به یک نظام خاص، مثلاً جهانبینی قرآنی، عناصر تازۀ معناشناختی پیدا میکند. بر اساس روش معناشناسی ایزوتسو، هر واژهای در بافت و زمینهای خاص، مثلاً قرآن، با اخذ ویژگیهای آن واژه و مشتقاتش و در نهایت ارائۀ انگارۀ معنایی، معنا مییابد. البته، مجموعۀ باورها، پیشفرضها و پیشفهمهای فرد بر انگارهای که به دست میدهد، تأثیر میگذارد. در این نوشتار، با اشاره به روش معناشناسی ایزوتسو در مفاهیم اخلاقی- دینی قرآن، به تحلیل مبانی معرفتشناختیای که وی متأثّر از ویتگنشتاین بوده است، از جمله «دیدن به عنوانِ»، «اصل زمینۀ معنایی» و «نظریۀ کاربردی معنا»، میپردازیم.https://jqst.ut.ac.ir/article_54281_9fcb183e23dbbea42952646400bd6265.pdfموسسه انتشارات دانشگاه تهرانپژوهش های قرآن و حدیث2008_943047220140923he claim of quran plagiarizing from pre-islamic poetryنقد و بررسی ادعای اقتباس قرآن از اشعار جاهلی3013205428210.22059/jqst.2014.54282FAمجیدمعارفاستاد گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران0000-0001-6370-3393آلاءوحیدنیادانشجوی دکتری گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهرانJournal Article20140510Amongst the poems of the period of Jahiliyyah, there may exist some religious terms and concepts that are similar to the Quranic terms and concepts. The precedence of these poems over the Holy Quran, has led some people contemplate that these Jahili poetry could be considered as a resource of the Quran. This result relies on the comprehensive similarity of the concept of the Jahili poetry as well as the proof of the credibility of them although Scientific investigations show that in both cases the opposite conclusion is inferred for these poems to be resources of the Quran. Rather, dating many poems to the second century of Hijra and their influence from the Quranic Culture is a more obvious fact. This article aims to find these similarities and their causes.در میان اشعار منسوب به جاهلیت، گاه اصطلاحات دینی، عبارتها و مفاهیمی مشاهده میشود که با مفاهیم، تعابیر و اصطلاحات دینی قرآنی شباهت دارد. ادعای تقدم زمانی این اشعار بر قرآن کریم، عدهای را برآن داشته که بپندارند شعر جاهلی میتواند یکی از منابع قرآن تلقی شود. این نتیجه مبتنی بر احراز مشابهت تام و تمام مضامین اشعار جاهلی با قرآن از یک سو و اثبات اعتبار این اشعار از سوی دیگر است و بررسیهای علمی در هر دو مورد خلاف آن را به دست میدهد. همچنین تاریخگذاری بسیاری از اشعار حاکی از پیدایش آنها در قرن دوم هجری بوده و اثرپذیری آنها از فرهنگ قرآنی امری نمایانتر است. پیگیری شباهتها و تعلیل و بیان چیستی این دست شباهتها، بر عهدۀ این نوشتار است.https://jqst.ut.ac.ir/article_54282_5ba3c086fc20f2c2ea4ed7625a1e02f8.pdfموسسه انتشارات دانشگاه تهرانپژوهش های قرآن و حدیث2008_943047220140923Sezgin’s Theory about the Sources of the Compilatory Works and the Reconstruction of Lost Sources: A Critical Surveyتبیین و ارزیابی نظریۀ سزگین دربارۀ شناسایی و بازسازی منابعِ جوامع روایی3213465428410.22059/jqst.2014.54284FAنصرتنیل سازاستادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تربیت مدرسJournal Article20140713Sezgin argued that written documents were used from early on and although collectors transmitted their works orally but extracted Hadiths from written sources. According to him the Isnads contain the name of authors and the authoritative transmitters of the books. Also he proposed a method based on Isnad analysis to single out the sources of a collector and to reconstruct the early lost works. Scholars using his method directed some criticisms at it such as: writing hadith did not guarantee the authenticity, he rarely differentiated between lecture notes and actual books, he did not consider that original texts were gone through some changes in lecture courses and that medieval Islamic scholars rated exclusively written transmission as dubious. In addition his method has some shortcoming in distinction between collectors and transmitters. At last it is more applicable for tracing the sources of a given extant work than reconstracting the original of a lost work.براساس نظریۀ فؤاد سزگین، نقل حدیث از همان آغاز مبتنی بر منابع مکتوب بوده است و گرچه مؤلفان آثار خود را بهشکل شفاهی نقل میکردند اما احادیث یکدیگر را از منابع مکتوب برمیگرفتند. او سند احادیث را مشتمل بر نام مؤلفان و راویان مجاز کتابها میداند و براساس تحلیل سندهای جوامع روایی موجود، روشی را برای بازسازی منابع یک اثر و بازسازی آثار از دسترفته ارائه کرده است. پژوهشگران ضمن بهرهگیری از روش او، نقدهایی را بر آن وارد ساختهاند مانند: پیوند دادن وثاقت با مکتوب بودن منابع، عدم تمایز میان درسنوشتهها و کتابهای واقعی، بیتوجهی به تغییر و تحول متون در روند ارائه در مجالس درس و مخالفت عالمان با کتابت صرف. روش سزگین در شناسایی مؤلفان از راویان نیز کاستیهایی دارد و در نهایت بیشتر برای شناسایی منابع یک اثر به کار میآید تا بازسازی یک اثر در شکل اصلی.https://jqst.ut.ac.ir/article_54284_64735dfa7151f06fb45d594f340e7311.pdfموسسه انتشارات دانشگاه تهرانپژوهش های قرآن و حدیث2008_943047220140923English Abstractsچکیده های انگلیسی1135443410.22059/jqst.2014.54434FAJournal Article20150804https://jqst.ut.ac.ir/article_54434_6ae4269032fff3e8222b65e77b206bc1.pdf