موسسه انتشارات دانشگاه تهران پژوهش های قرآن و حدیث 2008_9430 55 1 2022 08 23 Typology of Distorting Letters in Nutrition Narrations and Its Effect on Comprehension ‏ ‏گونه شناسی تحریف حروف در روایات تغذیه و تأثیر آن بر فهم 29 9 89344 10.22059/jqst.2022.332749.669854 FA عارفه بهبودی املشی دانش آموختۀ کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره) محمد جمال الدین خوش خاضع استادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره) Journal Article 2021 10 21 Medical narrations, and in particular nutrition narrations, are one of the practical types of narrations. The direct impact of these narrations on human health doubles the importance of studying hadith comprehension. The special features of narrations such as oral narration and lack of writing in the early years of narration made them distorted of verbal changes. These verbal changes, namely the distortion (tahrīf), occurred in three scales of letters, words and phrases. In this paper, the cases of letter distortion in nutrition narrations are studied through a descriptive-analytical method, as follows: adding or subtracting a dot, changing the base, changing movements (haraka), repeating, adding or subtracting letters. The result shows the extent that such distortions may affect the audience’s understanding of the Infallible (AS)’s words. If these distortions are not regarded, human health may face serious risks due to using distorted narrations in the field of nutrition. روایات طبی و به‌طور خاص روایات تغذیه، یکی از گونه‎های کاربردی روایات هستند. تأثیر مستقیم این روایات بر سلامتی مردم، اهمیت بررسی فقه الحدیثی را دو چندان می‎کند. ویژگی های خاص روایات مانند نقل شفاهی و عدم کتابت در سالهای نخستِ نقل، روایات را دستخوش تصرفات لفظی کرده است. این تصرفات لفظی که از آن‎ها با عنوان کلی تحریف یاد می‎شود، در سه مقیاس حروف، واژگان و عبارات رخ داده است. در این جستار، موارد تحریف حروف در روایات تغذیه ذیل عناوین افزودن یا کاستن نقطه، تبدیل پایه، تغییرحرکات، تکرار و افزودن یا کاستن حروف، با روش توصیفی تحلیلی بررسی شده است. نتایج این پژوهش نشان می‎دهد که تحریف‎های رخ داده تا چه اندازه می‌تواند بر فهم مخاطب از سخن معصوم (ع) تأثیر گذارد. بدیهی است عدم توجه به این تحریف‎ها و در نتیجه به کارگیری روایات محرّف در زمینه تغذیه، می‎تواند سلامتی انسان‎ها را با مخاطراتی جدی روبرو سازد.

https://jqst.ut.ac.ir/article_89344_9abf70db9718f0a50146c6178e68a4f3.pdf

موسسه انتشارات دانشگاه تهران پژوهش های قرآن و حدیث 2008_9430 55 1 2022 08 23 The Islamic Doctrine of Martyrdom Until the End of Companions’ Era تاریخ انگارۀ شهید تا پایان عصر صحابه 54 31 89346 10.22059/jqst.2022.340047.669964 FA حامد خانی (فرهنگ مهروش) دانشیار گروه الهیات، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران؛ Journal Article 2022 03 14 This study aims to explore the attitude of the early Muslims to the concept of martyrdom and then present a hypothesis for evolving this doctrine from the beginning when the term was used in its famous meaning and Muslims saw martyrdom as the highest value and ideal that only could be achieved on the battlefield, until they gradually came to believe that there would be another way to achieve such an ideal. It discovers the historical trajectory of the issuance of Islamic narrations about martyrdom through assuming the validity of these narrations. As we will see, the dominion of the examples of martyrdom was extended in the time of the Prophet (PBUH). Then in the last days of his time and afterwards at the age of Islamic conquers, martyrdom was considered a way to find the heresy of the sin of hypocrisy. After conquers, the way to reach martyrs’ rank was extended. Finally, in the age of Companions, some prayers and religious deeds were regarded as the way to martyrs’ position so that the value of martyrdom was used to spread other rituals. در این مطالعه بنا ست با مرور نگرشِ مسلمانانِ صدرِ اسلام به مفهوم شهید فرضیه‌ای برای تحول درک‌ها از این مفهوم در عصر پیامبر(ص) و سپس در عصر صحابه بازنماییم؛ یعنی از دورانی که اصطلاح شهید در معنای مشهور آن کاربسته شد و مسلمانان شهادت را هم‌چون غایتی دیریاب دیدند که تنها در صحنۀ نبرد حاصل می‌شود، تا آن زمان که به‌تدریج معتقد شدند، راه‌های دیگری نیز برای رسیدن به چنین آرمانی هست. خواهیم کوشید خط سیر تاریخی صدور روایات اسلامی دربارۀ شهادت را با مفروض دانستن اعتبار این روایت‌ها کشف کنیم. چنان‌که خواهیم دید، در عصر پیامبر(ص) دامنۀ مصادیق شهادت گسترش یافت. از اواخر عمر پیامبر(ص) و سپس در عصر فتوح به شهادت هم‌چون شیوه‌ای برای تکفیر گناهِ نفاق نگریستند. در دورۀ پسافتوح با تکثیر اَسانیدِ روایات نبوی شیوه‌های دست‌یابی به مقام شهیدان را توسعه دادند و بالاخره در اواخر عصر صحابه، گزاردن عبادات و اعمالی را تسهیل‌گر دست‌یابی به مقام شهیدان دانستند و از ارزشمندی شهادت برای ترویج دیگر آیین‌ها بهره جستند.

https://jqst.ut.ac.ir/article_89346_3002d35d124f9d1c625c90526ed1a33e.pdf

موسسه انتشارات دانشگاه تهران پژوهش های قرآن و حدیث 2008_9430 55 1 2022 08 23 Teaching the Language of Qur’an by Qur’an (Exemplifying the Formation and Experience of Teaching Direct Language in Recent Centuries) ضرورت آموزش زبان قرآن به قرآن با مروری بر شکل‌یابی و تجربۀ آموزش مستقیم زبان در قرون اخیر 79 55 89347 10.22059/jqst.2022.329520.669808 FA ابوالفضل خوش منش دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران؛ Journal Article 2021 08 26 According to the Qur’an itself and the Infallibles (AS), pondering and understanding the Qur’an by Qur’an is the exact and precise way for comprehending the meaning of this divine script, the method that begins from understanding words. This article seeks to emphasize this way by explaining the connections between the words and phrases of the Qur’an, using the relations hidden in the components of the language of the Qur’an and proposing “a method for direct teaching of the language of the Qur’an.” Most of these examples can be used simultaneously with the teaching of correct reading in elementary ages through indoctrination and repetition to activate the Qur’anic intelligence of Qur’anic learners and their attention to the “contrasts” of differences and extracting the order between the components of the Qur’anic language, some of which are as follows: explanatory phrases, substitution, vocabulary and concepts contrast system, addition and expansion, combination and appeal, synonyms, various uses of the root, determination of case, context and situation. The emphasis of the article is on the first six ways due to the limited space. Moreover, as man has achieved some of these ways in its language learning experiences, a comprehensive overview of this matter is presented as well. بنابر تعالیم قرآن و اهل‌بیت، فهم قرآن با قرآن، راه دقیق فهم این کتاب است. روشن است که این روش از فهم معانی مفردات آغاز می‌شود. مقاله در پی تأکید بر این راه با تبیین ارتباطات میان مفردات و عبارات قرآنی با استفاده از روابط نهفته در اجزای زبان قرآن، و اقتراح تدوین «روشی برای آموزش مستقیم زبان قرآن» است. اغلب این نمونه‌ها را می‌توان همگام با آموزش روان خوانی در سنین ابتدایی از طریق تلقین و تکرار برای فعال‌سازی هوش قرآنی قرآن‌آموزان و توجه ایشان به «کُنتراستِ»های تفاوت‌ها و استخراج نظم میان اجزای زبان قرآن به کار گرفت. برخی از این راهها عبارت‌اند از: عبارات تبیین‌گر، جایگزینی، نظام تقابل مفردات و مفاهیم، قبض و بسط، ترکیب و استیناف، ترادف، استعمالات گوناگون ریشه، تعیین مصداق، سیاق و موقعیت. تأکید مقاله با توجه به محدودیت مجال بر شش راه نخست است. بشر در تجربیات زبان‌آموزی خود به برخی از این راهها دست یافته که مقاله بر این موضوع نیز مروری فشرده دارد.

https://jqst.ut.ac.ir/article_89347_3d962e9b3f1afdd4a79ab81ca6948531.pdf

موسسه انتشارات دانشگاه تهران پژوهش های قرآن و حدیث 2008_9430 55 1 2022 08 23 Analysis of Cultural Semantics, Narrative or Its Inappropriate Application to Qur’anic Studies تحلیل معناشناسی فرهنگی، رَوایی یا ناروایی تطبیق آن بر مطالعات قرآن 105 81 89348 10.22059/jqst.2022.339698.669960 FA محمد باقر سعیدی روشن دانشیار پژوهشگاه حوزه و دانشگاه Journal Article 2022 04 03 Cultural semantics is a method based on the social role of language. This theory was formed on the basis of language relativity. This pattern originated from the context of historical linguistics and constructionism and appeared in the framework of role-oriented semantics. According to this theory, linguistic meaning has a deep connection with the culture of each society and is the intellectual representation and worldview of that society. Ethno-linguistic theory had a serious effect on European and American semantics. This research aims to review and evaluate the foundations and methods of cultural semantics, as well as the validity or invalidity of its application to the semantics of the Qur’an. The method of this research is to analyze the findings based on consolidated sources. This investigation reveals that the ethno-cultural method lacks validity in terms of theoretical foundations, and in terms of comprehensiveness, it does not cover all the semantic elements of a text, especially the revelation of the Qur’an. Therefore, it cannot be a valid model for understanding whole semantic levels and purposes of the Qur’an. معناشناسی فرهنگی روشی است که بر نقش اجتماعی زبان استوار است. این نظریه بر پایۀ نسبیت زبان طرح شد. این الگو از بستر زبانشناسی تاریخی و شیوۀ ساختگرایی نشأت یافت و در چارچوب معناشناسی نقشگرا ظاهر شد. براساس این نظریه معنای زبانی، پیوندی ژرف با فرهنگ هر جامعه دارد و بازنمود فکری و جهان‌بینی آن جامعه است. نظریۀ قومی زبانی اثر جدی برمعناشناسی اروپا و آمریکا گذاشت. هدف این تحقیق بازخوانی و ارزیابی مبانی و روش معناشناسی فرهنگی، و همچنین روایی یا ناروایی تطبیق آن بر معناشناسی قرآن است. روش این پژوهش تحلیل یافتهها بر پایۀ منابع تلفیقی است. این بررسی آشکار می‌سازد که روش قومی فرهنگی، از حیث مبانی نظری فاقد اعتبار، و از لحاظ جامعیت پوشش دهندۀ همۀ عناصر معنایی یک متن، به ویژه وحی قرآن نیست و نمیتواند الگویی معتبر در شناخت همۀ سطوح معنایی و مقاصد قرآن باشد.

https://jqst.ut.ac.ir/article_89348_3ac547d051574fa41fecbc3489d65518.pdf

موسسه انتشارات دانشگاه تهران پژوهش های قرآن و حدیث 2008_9430 55 1 2022 08 23 Review and Analysis of Mohammad Taqī Majlisī’s Function in Identifying Tawhīd Mukhtalafāt بررسی و تحلیل عملکرد محمدتقی مجلسی در توحید مختلفات 122 107 89349 10.22059/jqst.2022.333305.669864 FA فاطمه شریعتی دانش آموختۀ دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه اصفهان سید مهدی لطفی دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه اصفهان Journal Article 2021 11 16 One of the issues of sanad (chain of transmitters) studies is proving the unity of the transmitters (tawhīd mukhtalafāt) who are mentioned under different titles in the Rijāl books. This requires careful consideration of the details under each title of transmitters and following certain rules and principles. This article examines the method of Mohammad Taqī Majlisī in proving the unity of several titles. Although he is less known as a rijāl scholar, his sanad discussions, while explaining the hadiths of the book “Man lā Yaduruh al-Faqīh”, indicate that he was also expert in rijāl science. The similarity of biographical information, the unity of students, the unity of class, the study of evidence in related transmitters, the inconsistency of absolute and restricted titles, the unity of Najāshī and Sheikh Tūsī’s way (tarīq), and the comparison of asnad are those indications by which Majlisī cites the unity of some common titles. یکی از مسائل تحقیقی در سندشناسی حدیث، اثبات اتحاد راویانی است که از ایشان با عناوین مختلف در کتاب‌های رجالی یاد شده است. این امر مستلزم دقت نظر در جزئیاتی است که ذیل هر عنوان ذکر شده و پیرو قواعد و سازوکارهای خاصی می‌باشد. در این نوشتار به بررسی شیوه‌های محمدتقی مجلسی در اثبات اتحاد عناوین متعدد پرداخته شده است. هرچند وی کمتر به عنوان یک عالم رجالی شناخته شده، ولی بررسی‌های سندی او ضمن شرح احادیث کتاب من‌لایحضره‌الفقیه، حاکی از تسلط وی بر کتب و اطلاعات رجالی است. تشابه اطلاعات نام‌شناختی و شرح‌حالی، اتحاد شاگردان، وحدت طبقه، بررسی قرائن موجود در راویان مرتبط، عدم تنافی عنوان مطلق و مقید، وحدت طریق نجاشی و شیخ طوسی و نیز مقایسۀ اسانید، قرائنی است که مجلسی با استناد به آن، اتحاد برخی عناوین مشترک را اثبات کرده است.

https://jqst.ut.ac.ir/article_89349_2d51c43d3410a6c01c613b56de96752e.pdf

موسسه انتشارات دانشگاه تهران پژوهش های قرآن و حدیث 2008_9430 55 1 2022 08 23 The Meaning of Compound Sounds of the Root “B-H-R” in the Qur’an, Based on Ibn Jinnī’s Name-Phonetic Theory in “The Great Derivation” مفهوم‌شناسی آواهای ترکیبی ریشۀ «ب،‌ح،‌ر» در قرآن (با تکیه بر نظریۀ نام آوایی ابن جنّی در «اشتقاق کبیر») 142 123 89351 10.22059/jqst.2022.340028.669963 FA عبدالهادی فقهی زاده استاد گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران فاطمه دست رنج دانشیار دانشکدۀ علوم انسانی، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه اراک Journal Article 2022 04 06 Among the issues of phonetic system is the phonetic indication or word indication to meaning, that is divided into two types of intrinsic and conventional indications. Based on the name-phonetic theory and great derivation of Ibn Jinnī through the descriptive-analytical method, this study investigates the sounds of the root “b-h-r”. Results show that the phonetic tone of letters “b-h-r” is close to the semantic characteristics of the six-fold composition of these sounds and more or less conveys the desired meanings. Additionally, the six-fold derivatives of these sounds have a main common, although each finds a new meaning. These three sounds, with their pronunciation and attribute characteristics, indicate the meaning of opening, expansion, breadth, multiplicity and abundance due to repetition, depth and intensity in the six-fold composition of this root. These meanings are well observed in the Qur’anic uses of these words in the verses of the Holy Qur’an. از جمله مباحث مطرح در نظام آوایی، مسئلۀ دلالت آوا یا دلالت لفظ بر معناست که به دو قسم دلالت ذاتی و دلالت قراردادی قابل تقسیم است. پژوهش حاضر براساس نظریۀ نام‌آوایی و اشتقاق کبیر ابن جنّی با روش توصیفی- تحلیلی و با مطالعۀ موردی آواهای «ب‌ح‌ر» انجام گرفته و از رهگذر آن مشخص شد که بار آوایی حروف «ب‌ح‌ر» به خصوصیات معنایی ساخت‌های شش‌گانۀ این آواها نزدیک است و بیش و کم معانی مورد نظر را القا می‌کنند. همچنین مشتقات شش‌گانۀ این سه حرف، معنای اصلی مشترکی دارند، چنانکه هرکدام معنای جدیدی نیز می‌یابند. این سه آوا با خصوصیات تلفظی و صفاتی که بر آنان حمل می‌شود، بر معنای گشایش، انبساط، وسعت، کثرت و زیادتِ بر اثرِ تکرار، عمق و شدت، در ساخت‌های شش‌گانۀ این ریشه دلالت می‌کنند. این معانی در کاربردهای قرآنی این واژه‌ها در آیات قرآن کریم به خوبی قابل ملاحظه است.

https://jqst.ut.ac.ir/article_89351_be8734d0254c5c2fa69def290e0d9a2b.pdf

موسسه انتشارات دانشگاه تهران پژوهش های قرآن و حدیث 2008_9430 55 1 2022 08 23 Structural Reading of the Word “Arabī” in Surah al-Nahl (regarding semantic comprehensiveness of surah and using paradigmatic relation) خوانش ساختارگرایانه از واژۀ «عربی» در سورۀ نحل (با رویکرد جامعیت معنایی سوره و بهره‌گیری از روابط همنشینی) 162 143 89352 10.22059/jqst.2022.331058.669832 FA حبیبه قیصری دانش آموختۀ دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران؛ محمد رضا شاهرودی دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران 0000-0001-9270-6139 Journal Article 2021 10 06 The Holy Qur’an mentions itself and two matters belonging to it eleven times, namely: “hukm (ruling)” and “lisān (language)” with the description of “Arabī (Arabic)”. God’s emphasis on this feature is something worth pondering and researching. Commentators have mostly considered this word “a name attributed to the Arab race” and referred to the meaning of “Arabic language”. However, this interpretation does not correspond to the meanings of its paradigmatic words, the linguistic context and the content of the surahs in which this word is used. Based on the structural semantics and the approach of semantic comprehensiveness of a surah, this research semantically examines the word “arabī” in the verse Nahl: 103[1]. As a result, it is proved that in Surah al-Nahl, “Arabic of the language of the Qur’an” is described with “comprehensiveness of God’s command”, “conformity of the Qur’an with it”, “activation of human cognitive tools (i.e.: thinking, reasoning, listening, mentioning) and “enlightenment according to the end of man”. “Lisān Arabī” has the ability that by presenting the command of God man can turn his attention to matters that along with the activation of cognitive tools and the flourishing of each of them, will enable man to reach the final desired by God, and God’s command will manifest in man’s action and behavior. خداوند در قرآن‌ یازده مرتبه این کتاب و دو امر متعلق به آن، یعنی: «حکم» و «لسان» را با وصف «عربی» یاد کرده است. تأکید خداوند بر این ویژگی، امری قابل تأمل و شایستۀ تحقیق است. اکثر مفسران این واژه را «اسم منسوب به نژاد عرب» دانسته‌ و از آن، مفهوم «زبان‌عربی» را تلقی کرده‌اند؛ حال آنکه این برداشت از واژۀ «عربی»، با مفاهیم واژگان همنشین آن و بافت زبانی سوره‌ها همخوانی ندارد. از تحقیق حاضر با استفاده از معناشناسی ساختگرا و رویکرد جامعیت معنایی یک سوره چنین بدست آمده است: در سورۀ نحل، «عربیت زبان قرآن» با «جامعیت امر خداوند»، «مطابقت قرآن با آن»، «فعال‌سازی ابزارهای شناختی انسان (تفکر، تعقل، سمع، ذکر) و «روشنگری با توجه به عاقبت انسان» تعریف می‌شود. «لسان عربی» قابلیتی دارد که می‌تواند با ارائۀ امر خدا، توجه انسان را به اموری معطوف سازد که در کنار فعال شدن ابزارهای شناختی و شکوفایی هرکدام از آن‌ها، انسان را به عاقبتی که خدا خواسته، برساند و امر خدا در اعمال و رفتارش، تجلی پیدا کند.

https://jqst.ut.ac.ir/article_89352_93c64260bd253ed4b0dc7de9810d03cb.pdf

موسسه انتشارات دانشگاه تهران پژوهش های قرآن و حدیث 2008_9430 55 1 2022 08 23 A Comparative Study of the Role of Intention in Divine Punishment: Analysis of the Qur’an (2: 286) and the Story of Uzzah in the Old Testament بررسی تطبیقی نقش نیت در مجازات الهی: تأملی در آیۀ ۲۸۶ سورۀ بقره و سرگذشت عزه در عهد عتیق 181 163 89353 10.22059/jqst.2022.339638.669961 FA محمد منیب دانشجوی دکتری تفسیر تطبیقی، دانشگاه قم، محمد جواد نجفی دانشیار گروه قرآن و حدیث، دانشگاه قم محمد کاظم رحمن ستایش استادیار گروه قرآن و حدیث، دانشگاه قم؛ Journal Article 2022 04 04 One of the discussions in the exegesis of the Qur’an and the Old Testament is the role of intention in Divine punishment. Since the punishment of the forgetful and the negligent is rationally unacceptable in Islamic theology, the interpreters of the Qur’an explain the verse Baqarah/2: 286[1] and answer the question: “Why believers should ask forgiveness for their mistakes caused by forgetfulness or negligence?” The exegetes of the Old Testament ask the similar question: “Why Uzzah was punished for his mistake of unintentionally touching the Ark of the Covenant?” Comparing the views of both groups shows that they try to bring an intellectual interpretation through which God’s justice may not be criticized. In addition, comparing the verse 2: 286 and the story of Uzzah will clear the theological story of the issue and then the punishment of Uzzah may be considered an exegetical example of the verse. از پرسش‌های مفسران قرآن‌کریم و عهد عتیق، نقش نیت مکلف در مجازات الهی است. با توجه به اینکه مؤاخذه بر فراموشی و خطا از نظر عقلی ناپسند است، پرسش مفسران قرآن کریم دربارۀ آیۀ ۲۸۶ سورۀ بقره این است که چرا مؤمنان در فقرۀ «ربنا لا تؤاخذنا ان نسینا او أخطأنا» برای فراموشی و خطای خود از خداوند پوزش میطلبند؟ مفسران عهد عتیق نیز در مواجهه با ماجرای عزه پرسشی مشابه دارند:‌ چرا عزه علی‌رغم اینکه نیت سوئی نداشت، برای لمس ناخواستۀ تابوت عهد مجازات شد؟ مقایسۀ آرای مفسران عهد عتیق و قرآن بیانگر آن است که هر دو گروه سعی در ارائۀ تفسیری عقلانی داشته‌اند، تا اصل عدل الهی مورد خدشه قرار نگیرد. همچنین با مقایسۀ آیۀ ۲۸۶ بقره و ماجرای عزه، پیشینۀ الاهیاتی این موضوع روشن‌تر گشته و می‌توان مجازات عزه را به عنوان نمونه‌ای از مصادیق تفسیری آیۀ شریفه عنوان نمود.

https://jqst.ut.ac.ir/article_89353_cd9faa353e3d5c29dc0c9139a732c532.pdf

موسسه انتشارات دانشگاه تهران پژوهش های قرآن و حدیث 2008_9430 55 1 2022 08 23 Criteria for Criticism, Correction, Research, and Margin of Hadith from the Viewpoint of Aliakbar Ghaffari in Jāmi’ al-Madārik معیارهای نقد، تصحیح، تحقیق و تعلیق حدیث از دیدگاه استاد علی‌اکبر غفاری(ره) با تأکید بر جامع‌المدارک 202 183 89354 10.22059/jqst.2022.334176.669876 FA ام البنین موقر گروه علوم قرآن و حدیث، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی محمد قاسمی گروه علوم قرآن و حدیث، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی جواد علاء المحدثین گروه علوم قرآن و حدیث، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی مهریار شبابی گروه علوم قرآن و حدیث، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی؛ Journal Article 2021 12 04 Professor Aliakbar Ghaffari, a contemporary scholar and traditionist, concerned the existence of hadith errors and problems in the text and sanad of Hadith sources. Based on divine aids and his mastery on Islamic sciences, he solved these problems by providing criteria and standards. Analyzing his works, this article extracts his criteria of correction, research, margining and criticism. They include: 1) Presenting and confronting the texts to the corrected and read versions of the sheikhs and their handwritings, referring to sources and expert scholars in correction, 2) Observing scientific piety and trusty in margining, 3) Referring to Sunnah and the Qur’an in text criticism, 4) and Identifying and validating narrators and surveying the quality of sanad in sanad criticism. Professor’s solutions for correcting and researching contemporary great scholars’ works such as Jāmi' al-Madārik show his mastery and deserve to be a pattern. Hadith science scholars can continue to study Hadith referring to professor’s methods and apply his ways and criteria. استاد عل یاکبر غفاری دانشمند و حدیث شناس معاصر، دغدغۀ وجود اغلاط و اشکالات علم الحدیثی در متن و سند منابع حدیثی را داشت. وی با توفیقات الهی و براساس مهارتش در علوم اسلامی با ابداع ملاکها و معیارهایی، این مشکلات را به خوبی حل نمود. با واکاوی آثار استاد، معیارهایشان در تصحیح، تحقیق، تعلیقهنویسی و نقد استخراج گردید که مهمترین آنها در تصحیح، عرضه و مقابلۀ متون بر نسخه های تصحیح و قرائت شده بر مشایخ و خطوط آنها، مراجعه به مصادر و علمای متخصص بود، در تعلیقه نویسی، رعایت تقوای علمی و امانت داری بود. در نقد متن، ارجاع به قرآن و سنت بود. در نقد سند از شناسایی و اعتباریابی راویان و بررسی کیفیت سند مدد جسته است. راهکارهای استاد در تصحیح و تحقیق بر تألیفات عالمان بزرگ معاصر همچون جامع المدارک، جلوهگر تبحر ایشان و شایستۀ الگو گرفتن است. پژوهشگران علوم حدیث میتوانند با تأسی به سیرۀ وی درحدیث پژوهی و بهره جستن از روشها و معیارهایشان، به حدیث پژوهی تداوم ببخشند.

https://jqst.ut.ac.ir/article_89354_91bc24ea77c0b94bb6248c1ffce93b0a.pdf

موسسه انتشارات دانشگاه تهران پژوهش های قرآن و حدیث 2008_9430 55 1 2022 08 23 The Scope of Implicating the Qur’an on the Approval or Rejection of the Rule of Queen Sheba گسترۀ دلالت قرآن کریم بر تأیید یا رد حکمرانی ملکۀ سبأ 223 203 89355 10.22059/jqst.2022.330766.669827 FA حمید نادری قهفرخی استادیار گروه معارف دانشگاه شهرکرد؛ Journal Article 2021 09 28 Some scholars believe that God did not criticize Queen Sheba’s rule in her story; therefore, her rule is approved, as the holy Qur’an warns immediately when quoting negative words or behavior. In contrast, other researchers have not considered the queen’s rule approved by God by introducing several problems such as Muslims do not refer to this story, the tone of the Qur’an in the narration of the story being newsworthy, etc. Clarifying the different dimensions of this story and developing the Qur’anic reasons of jurisprudence require the story to be examined from this angle. Analytical-critical study of the opinions of the proponents and the opponents shows that: First, quoting something in the Qur’an without objection may be a sign of its approval (due existence); And second, although many of the objections of the opponents are not acceptable, some of them are correct (existence of obstacle); As a result, despite the due existence, the queen’s rule cannot be considered approved by God. برخی محققان بر این باورند که خداوند در داستان ملکۀ سبأ هیچ انتقادی به حکومت‌داری وی نکرده است؛ از اینرو حکمرانی وی مورد تأیید است؛ زیرا قرآن کریم هنگام نقل سخن یا رفتار منفی، بلافاصله تذکر می دهد. در مقابل، برخی دیگر از محققان با وارد کردن اشکالات متعددی از قبیل عدم استناد مسلمانان به این داستان، اخباری بودن لحن قرآن در نقل داستان و غیره، حکمرانی ملکه را مورد تأیید خداوند ندانسته ا ند. روشن شدن ابعاد مختلف این داستان و توسعۀ ادلۀ قرآنی احکام فقهی ایجاب میکند این داستان از این زوایه مورد بررسی قرار گیرد. بررسی تحلیلی- انتقادی نظرات موافقان و مخالفان نشان میدهد اولاً: نقل بدون اعتراض مطلبی در قرآن می‌تواند نشانۀ تأیید آن باشد (وجود مقتضی)؛ ثانیاً: با وجود وارد نبودن بسیاری از اشکالات مخالفان، اما برخی از آنها صحیح هستند (وجود مانع). از اینرو علیرغم وجود مقتضی، نمیتوان حکومت داری ملکه را مورد تأیید خداوند دانست.

https://jqst.ut.ac.ir/article_89355_9c2f8ea2369e1ead5a355960d59abad6.pdf

موسسه انتشارات دانشگاه تهران پژوهش های قرآن و حدیث 2008_9430 55 1 2022 08 23 Investigating and Evaluating the Use of Conceptual Narrowing of the Word “Darb” in Exegeses Focusing on Verse Surah Nisā’: 34 بررسی و ارزش‌گذاری کاربست تضییق مفهومی در واژۀ ضرب در تفاسیر با محوریت آیۀ 34 سورۀ نساء 247 225 89356 10.22059/jqst.2022.329597.669809 FA زهره نریمانی استادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم Journal Article 2021 09 07 Among the branches of semantics is “semantic transformation of words” in the holy Qur’an, meaning paying attention to the changes occurred in the meaning and concept of some words in the Qur’an and its semantic background during the pre-revelation age, that is, Ignorance Age. Conceptual narrowing (tadyīq), as a semantic change, means that the number of things that a word refers to has gradually decreased along time and due to the evolution of events. Therefore, the word is confined to one meaning. This principle is acceptable if it is applied to the examination of a word at the same time as it descends. However, narrowing the concept or meaning in the Qur’an is out of the scope of authenticity if there is a long gap between the revelation of the Qur’an and its interpretation, so that commentators want to interpret the word based on narrowing the meaning occurred for it in the era of interpretation, as the Qur’anic word darb (ضرب) in the verse Al-Nisā’: 34. At the time of revelation, this word had many meanings, one of the most common of which was “marriage”. However, after several centuries, commentators, most of whom were non-Arabic speakers, limited the broad concept of darb to “beating”. Then they made multiple justifications in the interpretation of the verse. This research aims to provide a new interpretation of the verse by examining the meaning of this word, explaining its broad meaning, and focusing on the meaning of marriage for it in order to strengthen it with other evidences and documents. از جمله شاخه های مطالعاتی حوزۀ معناشناسی، بحث «تحوّل معنایی واژگان» در قرآن کریم است که به معنای توجه به تغییرات ایجاد شده در معنا و مفهوم برخی واژگان در قرآن و پیشینۀ معنایی آن در دوران پیش از نزول یعنی در عصر جاهلی است. تضییق مفهومی به عنوان یکی از این تحولات معنایی، به معنای آن است که ﺗﻌﺪاد اﺷﯿﺎﺋﯽ ﮐﻪ ﯾﮏ واژه ﺑﺮ آن دﻻﻟﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ با گذشت زمان و تحول جریانات رو ﺑﻪ ﮐﺎﺳﺘﯽ ﻧﻬﺎده، و ﯾﮏ واژه، دریک معنا منحصر شده اﺳﺖ. این اصل آن هنگام که برای بررسی واژهای در همان هنگام نزول اعمال شود، امری طبیعی و بدون نقد است. اما تضییق مفهوم یا معنا در قرآن هنگامی از مدار صحت خارج میشود که میان نزول قرآن و تفسیر آن فاصلۀ بسیاری قرار گرفته باشد و مفسران بخواهند براساس تضییق مفهومی که برای یک واژه در عصر تفسیر رخ داده، کلام را تفسیر و معنا کنند. برخی از واژگان قرآن مانند ضرب در آیۀ 34 نساء از این سرنوشت برخوردار بوده است. هنگامۀ نزول قرآن این واژه از معانی بسیار متعدد برخوردار بود که یکی از معانی شایع آن نکاح بود. اما پس از چند قرن مفسران که بیشتر و اولین آنها غیرعرب زبان بودند، مفهوم گستردۀ ضرب را در کتک زدن حصر نموده و پس از آن در پی توجیهات متعدد در تفسیر آیه برآمدند. این پژوهش برآن است تا با بررسی معناشناسانۀ این واژه و تبیین معانی گستردۀ ضرب و تمرکز بر معنای نکاح برای آن تفسیری نو از آیه ارائه دهد و با ادله ها و مستندات دیگر آن را تحکیم بخشد.

https://jqst.ut.ac.ir/article_89356_28615304f3d995cfa934d3cb082f33d6.pdf

موسسه انتشارات دانشگاه تهران پژوهش های قرآن و حدیث 2008_9430 55 1 2022 08 23 The Time of Establishing Divine Religion and Its Function in Characterizing; Central Subject of Surah Dhārīyāt زمان تحقق دین الهی و کارکرد آن در شخصیت‌سازی، موضوع محوری سورۀ ذاریات 275 249 89357 10.22059/jqst.2022.334534.669884 FA علیرضا نوبری استادیار گروه مدرسی معارف قرآن و حدیث، دانشگاه تهران سیده سمانه میرمرادی دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مدرسی معارف قرآن و حدیث، دانشگاه تهران؛ 0000-0003-0301-6713 Journal Article 2021 12 08 Every surah has a single purpose, so that its discovery plays an important role in the coherence of verses. This research brings an analytical answer to the question: “what is the central purpose of Surah Dhārīyāt, despite the existence of different methods of warning, good tiding, advice, mentioning examples, and stories in it?” Although commentaries, according to the meaning of yawm al-din, consider the punishment of human beings on the Day of Resurrection as the central purpose of this surah, this research, based on the content analysis method using the process of structural interpretation of the surahs and considering the existing internal and external evidences, shows that the central purpose of it is “the establishment of the divine religion in a period of time in the form of creating a maximum change in characterization.” According to quantitative analysis, the issue of the certain promise of establishing religion in the society with 32%, examples of the arrangements made to reach the ideal society with 53%, and warning the deniers of the promise of establishing religion in the society with 15% comprise the surah’s topics. In conclusion, the surah’s central purpose refers to the issue of establishing religion in society. This interpretation is confirmed by internal and external text contexts. هر سوره دارای غرض واحدی است که کشف آن، در به هم پیوستگی آیات نقش مهمی دارد. این پژوهش به دنبال پاسخی تحلیلی برای این پرسش است که غرض محوری سورۀ ذاریات، با وجود اسلوبهای مختلفِ هشدار، بشارت، توصیه، ذکر نمونه و داستان در آن، چیست؟ برای پاسخ از تحلیل محتوا استفاده شده است. تفاسیر، با توجه به معنای یوم الدین جزای انسان‌ها در قیامت را، غرض محوری این سوره دانسته‌اند، اما این پژوهش، با بهره گیری از فرایند تفسیر ساختاری سورهها و با توجه به قرائن درون‌ متنی و برون متنی موجود، "برپایی دین الهی در برهه ای از زمان و در قالب ایجاد تحول حداکثری در شخصیت سازی" را به عنوان غرض محوری آن به اثبات رسانده ‌است. طبق تحلیل کمی، موضوع حتمی بودن وعدۀ تحقق دین در جامعه %32، نمونه‌‌هایی از زمینه چینی های صورت‌گرفته برای رسیدن به جامعۀ ایده آل %53 و هشدار به منکران وعدۀ برپایی دین در جامعه %15 موضوعات سوره را به خود اختصاص داد، که نشان می دهد به لحاظ آماری، سوره به موضوع برپایی دین در جامعه اشاره داشته و گویای محوریت این موضوع در آن است. این برداشت با توجه به قرائن درونمتنی و برون‌متنی تأیید شده است.

https://jqst.ut.ac.ir/article_89357_d14ab9450cd98c278294a92f69c4ab23.pdf