موسسه انتشارات دانشگاه تهران پژوهش های قرآن و حدیث 2008_9430 53 2 2021 02 19 The Study and Evaluation of the Sanad and Content of Amir Al-Mu’minīn’s Hadith, Regarding the Existence of Textual Errors in the Qur’an نقد و بررسی سندی و دلالی روایت امیرالمؤمنین مبنی بر وجود اغلاط متنی در قرآن‌کریم 505 487 81343 10.22059/jqst.2021.315786.669659 FA احمد میرزایی دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث پردیس فارابی دانشگاه تهران، مجید معارف استاد گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران 0000-0001-6370-3393 بهزاد حمیدیه استادیار گروه عرفان و ادیان تطبیقی دانشگاه تهران؛ Journal Article 2021 02 02 James Bellamy, a former professor of Arabic literature at the University of Michigan and one of the greatest claimants of “textual criticism” and “correction of the official text of the Qur’an”, through citing  a narration from Imam Ali (AS) who after listening to the verse 56: 29 (و طلح منضود ) denied the existence of the word “<em>talh</em>” in the Qur’an and despite the narrator’s request he considered the change of the Qur’an against the expediency, argues that this narration proves the definite existence of errors in the present text of the Qur’an. He believes that commentators, particularly the Companions including Imam Ali (AS), presumed the existence of errors in the text of the Holy Qur’an. Since this tradition is one of the reasons argued by James Bellamy to confirm the presumption of the existence of errors in the Holy Qur’an, this study examines its <em>sanad</em> (chain of transmitters) and content (implications) to show how scientific and reliable it is. Accordingly, reliable and important exegetical, <em>rijāl</em> and historical sources are used, as well as, the sayings of famous Islamic scholars are also referred. Additionally, as the issue of the existence of Qur’anic errors is a very important matter and has very serious effects, it should be examined that James Bellamy’s arguments have scientific accuracy and stability or his claim is a false premise that lacks sufficient evidence and, hence, his subsequent arguments and the amendment would be incorrect and unscientific. جیمز بلامی، استاد اسبق ادبیات عرب در دانشگاه میشیگان و از بزرگترین مدعیان «نقد متنی» و اصلاح متن رسمی قرآن، با استناد به روایتی ازامام علی علیه السلام مبنی بر این  که ایشان  پس از استماع آیۀ 29 سورۀ مبارکۀ واقعه «و طلح منضود» وجود کلمه «طلح» را در قرآن‌کریم استبعاد نموده و علی­رغم درخواست راوی، تغییر قرآن را مخالف مصلحت دانسته‌اند، این روایت را حمل بر وجود قطعی اغلاط، در متن قرآن نموده، و معتقدند به طور خاص مفسران از صحابه، از جمله امام علی علیه السلام وجود اغلاط در متن قرآن کریم را قطعی می‌دانستند. از آنجا که روایت مذکور، یکی از دلایل جیمز بلامی جهت تأیید پیش­فرض وجود اغلاط در قرآن کریم است، پژوهش حاضر به بررسی سندی ودلالی آن می­پردازد تا نشان دهد استناد به آن، تا چه میزان علمی و قابل وثوق است. برای این منظور، از منابع  معتبر و دسته اول تفسیری، رجالی و تاریخی استفاده شده و به اقوال قرآن­شناسان شهیر اسلامی نیز توجه شده است. ضمناً از آنجا که  مسئلۀ وجود اغلاط قرآنی، امری بسیار مهم است و آثار بس خطیری در پی دارد، باید دید دلایل جیمز بلامی، دارای دقت و استحکام علمی هست یا ادعای او پیش­فرض نادرستی است که فاقد دلایل کافی است و در نتیجه، استدلالات بعدی او و اصلاحاتی که ارائه می‌دهد، مخدوش و غیر علمی است<strong>.</strong> https://jqst.ut.ac.ir/article_81343_dc7c16485eda8d23b01f35d859d054d8.pdf